ภาพจาก จิตกรรมภาพ ตำนานวีรบุรุษแห่งเมืองนคร”พังพการ” โดยอาจารย์นะมา โสภาพงศ์ โดย เมืhttp://xn--42cf9c0dc.com/
http://www.gotonakhon.com/?p=18837
พังพการเป็นวีรบุรุษในตำนานเมืองนครศรีธรรมราช เป็นผู้นำทัพชาวนครปลดแอกตัวเองจากการเป็นรัฐบรรณาการของชวา การมีตัวตนอยู่ของเขาในอดีตอันห่างไกลทิ้งร่องรอยผ่านภูมินามในย่านรอยต่อระหว่างเขตอำเภอเมืองกับอำเภอพระพรหม เช่นเกาะพังพการ ประดู่พังพการ ตำนานกล่าวว่า ในช่วงที่นครศรีธรรมราชต้องอุบายชวา เจ้านครถูกล้อมจับทำให้ต้องทำสัญญาส่งบรรณาการให้ชวานั้น สองสามีภรรยาเข็ญใจคู่หนึ่งชาวบ้านพเตียน ได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง เมื่อยังเป็นทารก บิดามารดาไปทำนาเอาบุตรชายผูกแปลไว้แล้วมีงูใหญ่ขึ้นไปขดบนเด็กในเปล คายแก้วไว้ให้แล้วเลื้อยจากไป เด็กคนนั้นได้รับชื่อพังพการจากเหตุการณ์นั้น
เมื่อโตขึ้นหน่อยบิดารมารดาให้ดูแลวัวควาย พังพการมีร่างกายใหญ่โตแข็งแรงกว่าเด็กคนอื่นที่เลี้ยงวัวควายด้วยกันจึงเป็นหัวหน้าเพื่อน ตั้งตัวเป็นหัวโจก มีเด็กคนอื่น ๆ สวมบทเป็นมหาดเล็กบ้าง เป็นขุนนางบ้าง พังพการเป็นเจ้าเมือง เอาไม้พาเข มาทำเป็นดาบประจำตัว วันหนึ่งพังพการสั่งเด็กมหาดเล็กไปวิดปลา กำหนดโทษว่าถ้าใครทำปลาหลุดจะต้องโทษประหาร เมื่อมีเด็กทำปลาหลุดพังพการจึงเอาดาบไม้พาเขฟันตามโทษที่กำหนดไว้ ฟันยังไงไม่รู้จากดาบไม้เนื้ออ่อน ทำให้เด็กที่ต้องโทษตัวขาดเป็นสองท่อน
พ่อแม่เด็กจึงไปร้องเรียนกับกรมการเมือง กรมการเมืองมาล้อมจับพังพการก็ไล่ตีไม่มีใครจับได้ พลางบอกว่ากูไม่กลัวเจ้านครศรีธรรมราช (คือพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช) เจ้านครจึงขี่ช้างมาพบถามว่าจริงไม๊ที่บอกว่าไม่กลัวเจ้านคร พังพการว่าไม่กลัว เจ้านครเห็นว่าเด็กคนนี้ดูท่าทางฉลาดหน่วยก้านดี น่าจะช่วยราชการภายหน้าได้ แล้วพาพังพการขึ้นช้างเข้าเมืองนคร เมื่อพังพการมาอยู่กับเจ้านคร เจ้านครก็วางแผนปลดแอกจากชวา เมื่อชวามาทวงส่วยก็ไล่กลับไป พวกชวาจึงยกกองทัพมากำราบ
เจ้านครให้พังพการเป็นแม่ทัพรับศึกชวา ตำนานระบุว่าพังพการไปชุมนุมทัพที่เขาหลักไก่ ภายหลังเขานี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขามหาชัย เพราะชัยชนะในศึกกับชวา สมุดไทยตำนานพระธาตุนครศรีธรรมราช เลขที่ ๗๖ พระประมวลธนรัตน์ (ผูก) มอบให้หอพระสมุดวชิรญาณ ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ในหอสมุดแห่งชาติ ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับกองทัพของพังพการว่า มีกองทัพเด็กรวมอยู่ด้วยและดูเหมือนจะมีบทบาทสำคัญมากในศึกกับชวาครั้งนี้ ตำนานระบุว่า
“…จึงพังพการแลกรมการทั้งหลายแต่งเด็กออกมารบด้วยชวา พังพการก็ฆ่าชวาเสียทีละยี่สิบสามสิบคนทุกวัน พลชวาตายเปนอันมากนัก แลจะเหนตัวพังพการก็หาไม่ จึงพระยาก็ยกออกไปตั้ง แลให้ขุดคูรอบกันตัวชวา จึงพังพการก็เอาเด็กเจด็ร้อย ไล่รุกชวา ๆ ก็หนีไป…”
แต่นั้นมาเมืองนครศรีธรรมราชก็ไม่ต้องส่งบรรณาการให้ชวาอีก เจ้านครได้มอบเมืองพระเวียงให้พังพการปกครองกึ่งหนึ่ง แต่อยู่มาไม่นานเมื่อเจ้านครสิ้นพระชนม์เมืองนครก็โทรมลง จนกระทั่งศรีมหาราชามาฟื้นเมืองนครอีกครั้งในหลายสิบปีถัดมา
เผยแพร่ครั้งแรกใน - https://www.facebook.com/media/set/?vanity=100081258420936&set=a.116931534358794
