“ปลามีหลัง”หรือ “ปลาบีหลัง” เป็นคำที่ผู้คนแถบลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ใช้เรียกปลาดุกทะเล คำนี้กลายเสียงมาจากชื่อของปลาชนิดนี้ในภาษามลายูกลางคือ Sembilang (เซิมบีลัง) แม้จะเป็นปลามีพิษร้ายแรง แต่เนื้อของมันกลับมีรสชาติอร่อยมาก
เช้านี้ผมได้ปลามีหลังขนาดครึ่งกิโลกรัมราคา 120 บาทมาจากตลาดนัดวันพุธ บ้านใหม่ (ท่าเสา) ต.สทิงหม้อ อ.สิงหนคร จ.สงขลา เป็นปลาสดๆ ที่สามีของแม่ค้าออกเรือไปจับมาเอง ระหว่างรอแม่ค้าทำปลาให้ ผมจึงได้สอบถามถึงวิถีการหาปลาชนิดนี้
ชาวประมงที่นี่เล่าว่า ปลามีหลังมักจะเข้าไปแอบกินกุ้งในไซนั่ง ชาวบ้านจึงใช้วิธีที่เรียกว่า “ปิดมีหลัง” คือการนำอุปกรณ์ที่ทำจากแผ่นกระดานและทางมะพร้าวไปปิดบริเวณปากทางเข้าไซ วิธีนี้ต้องทำตอนกลางคืนและต้องเข้าไปที่ไซอย่างเงียบเชียบที่สุด เพราะหากเรือมีเสียงดังปลาจะไหวตัวและว่ายหนีทันที ชาวประมงนิยมใช้วิธีนี้ในช่วงท้ายฤดูกาลที่ปลาเริ่มเข้าน้อยไซนั่งน้อยลง ผมฟังแล้วคิดว่าวิธีนี้น่าจะคล้ายกับวิธี “ยับงาปลามีหลัง” ของบ้านควนบ้านเกิดของผม…
เมื่อได้ปลามาแล้ว ผมก็ไปหาซื้อวัตถุดิบส่วนที่เหลือ ได้เครื่องแกงผัดเผ็ดสูตรจากร้านพี่อามีนะ ถุงละ 20 บาท ได้ใบโหระพามัดใหญ่จากร้านคุณน้าคนไทยในราคา 5 บาท ได้กะปิกุ้ง (เคย) จากร้าน”พี่”(คำเรียกพี่สาวแบบคนแขกสงขลา) คนบ้านเขาแดง ครึ่งกิโลกรัม 45 บาท และได้น้ำกะทิคั้นสดมาจากร้านวะ (คุณป้า) หนึ่งถุง 20 บาท
วิธีทำ 1. ล้างปลามีหลังให้สะอาดจนหมดคาวและหมดเลือด 2. ตั้งกระทะใส่น้ำมันให้ร้อน นำเครื่องแกงและกะปิลงไปผัดจนสุกและส่งกลิ่นหอมฟุ้ง 3. ใส่เนื้อปลาลงไปผัดให้เข้ากัน จากนั้นหยอดหัวกะทิตามลงไป 4. ผัดจนปลาใกล้สุก ชิมรสชาติให้กลมกล่อมตามชอบ 5. โรยใบโหระพาปิดท้ายเพื่อเพิ่มความหอม เป็นอันเสร็จพร้อมรับประทาน…
เผยแพร่ครั้งแรกใน – https://www.facebook.com/share/p/1BRxwpinGH/
