ทรงทราบเรื่องราวแต่หนหลังจากสุบินนิมิตรแล้วว่า ที่อันมีกาเฝ้าอยู่นั้นเป็นที่ประดิษฐานพระบรมธาตุ ก็ทรงรับสั่งให้ไพร่พลเข้าไปแผ้วถางที่ทางให้เรียบร้อย แต่บรรดาไพร่พลก็ไม่สามารถเข้าใกล้ที่นั้นได้เพราะจะถูกฝูงกาทำร้ายไล่ต้อนออกมา แม้ว่าพระเจ้าศรีธรรมาโศกจะยังไม่สามารถเข้าไปใกล้ตำแหน่งที่ฝั่งพระบรมธาตุได้ แต่ก็ให้ทยอยโยกย้ายผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่รอบ ๆ ที่นั้นเพื่อว่าวันหนึ่งจะพบหนทางที่จะแก้ไขเหตุการณ์นี้ได้
ครั้นอยู่มาได้ปีหนึ่งเกิดไข้ห่าขึ้น ผู้คนล้มตายมาก แม้พระโอรสของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ด้วย พระเจ้าศรีธรรมาโศกจึงจำต้องอพยพผู้คนออกจากหาดทรายแก้วชั่วคราวขึ้นไปตั้งบ้านเมืองอยู่ที่เขาวัง ฝ่ายพระอนุชาไปตั้งบ้านเมืองอยู่ที่ลานสกา
อยู่มาปีหนึ่ง พระมหาเถรผู้สำเร็จอรหันต์ได้ออกจากเมืองปาวาลมาโปรดสัตว์ ได้เข้าไปบิณฑบาตยังวังของพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช พระองค์ทรงไต่ถามความเป็นมาของพระมหาเถร และสอบถามถึงวิธีการแก้ไข้ห่า
พระมหาเถรถวายพระพรบอกให้เอาหินไกรลาศมา แกะเป็นตรานโม ตอกลงบนเงินเฟื้องจำนวนเท่าอายุของพระเจ้าศรีธรรมาโศกเอง แล้วเอาเงินตรานโมบรรจุลงในกระออมทอง เทน้ำลงไป ปลุกเสกให้เป็นน้ำมนต์ นำไปรดผู้เจ็บไข้ และบ้านเรือน ไข้ห่าก็จะหายไป
๏ จึงพระมหาเถร ตอบคำภูเบนทร์
ความทุกข์พระยา มหาบพิตร เร่งคิดเถิดหนา
เอาไกรลาสนมา ตอกตรานะโม
๏ เป็นเฟื้องพูกัน ด้วยรัชตะนั้น
อายุพระภู ศักราชเท่าใด ท้าวไทเจ้ากู
ท้าวให้บาคู เสกน้ำมนต์หนา
๏ ใส่ในกระออมทอง รดผู้ไข้ลอง
แลบพิตรอา ให้รดเรือนร้าน บ้านช่องเคหา
เดชะบุญญา จะมาหายไว
ครั้นเมื่อแก้ไข้ห่าได้แล้ว พระมหาเถรแนะนำให้พระเจ้าศรีธรรมาโศกย้ายบ้านเมืองลงมาตั้งที่ท่าวัง เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ลุล่วงแล้ว พระเจ้าศรีธรรมาโศกทรงขอให้พระมหาเถรช่วยคิดหาทางจัดการกับพระบรมธาตุที่ประดิษฐานอยู่ในที่ซึ่งกาได้รักษาอยู่นั้น พระมหาเถรมาตรวจดูที่ฝังพระบรมธาตุพบจารึกบอกเล่าความเป็นมาแต่หนหลัง และพบว่ามีภาพยนตร์รักษาพระบรมธาตุอยู่แน่นหนา ตัวพระมหาเถรเองแก้ไม่ได้ แต่ทราบด้วยทิพยญาณว่าที่แห่งนี้จะเป็นนครใหญ่อันประดิษฐานพระบรมธาตุเป็นมั่นคง ขอให้พระเจ้าศรีธรรมาโศกทรงตั้งมั่นรอคอยผู้จะแก้ไขได้ต่อไปอีกระยะหนึ่ง
