“สายเทไหน” ผมถาม
“วะ” คุณป้าแม่ค้าคนแขก(มุสลิม)ผู้มีใบหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งกำลังขายวัตถุดิบจากทะเลสาบสงขลาตอนล่างที่ตลาดเช้าวันเสาร์ ริมถนนสายสงขลาระโนด ตรงข้ามกับโรงเรียนสงขลาพิทยาคม(นัดสว.)
“สายเลบ้านเรา เลใน ท่าเสา…หลานเลี้ยงปลากะพงในกระชัง เก็บมาให้” วะตอบ
สาย หรือ สาหร่ายผมนาง มีสีดำเข้มคล้ายเส้นผมหญิงสาว บางเส้นแซมด้วยสีแดงน้ำตาล “วะ” แบ่งขายกองละ 20 บาท เป็นวัตถุดิบที่ผมคุ้นเคยมาแต่วัยเด็ก เห็นแล้วชวนให้นึกถึงภาพที่เราตามญาติผู้ใหญ่ไปหากันที่ริมทะเลสาบสงขลา มาประกอบอาหารกินกัน เมื่อเจอของโปรดจึงไม่พลาดที่จะอุดหนุน “วะ” กำชับว่าให้นำไปล้างน้ำอีกรอบ ผมล้างอย่างพิถีพิถันสามน้ำเพื่อกำจัดเศษปะปนจนสะอาด แล้วตั้งพักให้สะเด็ดน้ำ
วิธีเตรียมคือต้มน้ำให้เดือด ใส่น้ำปูนใสลงไปผสมเล็กน้อย เมื่อน้ำเดือดพล่านจึงนำสายสดสีดำลงไปลวก กลิ่นน้ำเค็มทะเลฟุ้งกระจายจากหม้อหม้อเข้าจมูกไปทั่วคัว เมื่อตักขึ้นพัก สายสดสีดำก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวสวยงาม
เครื่องจิ้มที่ขาดไม่ได้คือ น้ำชุบน้ำส้มโหนดใส่เคยปลา โดยใช้เคยปลาขี้เก๊ะโฮมเมทวัตถุดิบก้นครัว นำมาห่อใบตอง แล้วจีในกระทะจนสุกหอม ตำพริกสด กระเทียม หอมแดง และน้ำผึ้งเเว่น(น้ำตาลโตนดแว่น)ให้เข้ากัน
ใส่เคยปลาที่จีแล้วลงไปตำอีกครั้ง ตักน้ำส้มโหนดใส่ตามลงไปในครก ละลายให้เข้ากัน ปรุงรสตามชอบด้วยความเผ็ด เปรี้ยวผมหวานเค็มจางๆหยิบสายต้มจุ้มม้วนๆแล้วนำลงไปชุบกับน้ำชุบรสเด็ดเอาเข้าปาก เคี้ยวดังกุบกุบจากความสดกรอบของสายผสานกับน้ำชุบกินหรอยได้แรงอกมากครับ
สายต้มจุ้มน้ำชุบน้ำส้มโหนดถือเป็น “ของเข้ากัน” ที่ขาดกันไม่ได้ สำหรับวิถีคนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา
บ้านท่านใดในอดีตเคยรับประทานเมนูนี้กันบ้างครับ หรือทานคู่กับน้ำชุบประเภทอื่นกันบ้างไหมครับ?
ปัจจุบัน สายหรือสาหร่ายผมนาง ยังคงพอหาได้บริเวณปากทะเลสาบสงขลา ทั้งในเขตอำเภอเมืองและอำเภอสิงหนคร ตามตลาดนัดเมื่อถึงฤดูกาล จะพบเห็นแม่ค้าคนแขกจากท่าเสา สิงหนคร นำทั้ง สายสด สายต้มจุ้มขายคู่กับน้ำชุบน้ำส้มโหนด และ ยำสายกินคู่กับใบชะพลู(ใช้สายแห้งมีขายตลอดปี) วางจำหน่ายในราคาประหยัด หากใครผ่านมาแถวตลาดนัดบ้านในอำเภอสิงหนคร ลองแวะอุดหนุนและลิ้มลองรสชาติอาหารที่เป็นมรดกร่วมกันของวิถีประมงคนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาบ้านของฉันกันดูนะครับ….
เผยแพร่ครั้งแรกใน – https://www.facebook.com/share/p/1EFo6DtRUi/
