
เมื่อมวลน้ำมหาศาลจากมหาภัยพิบัติน้ำท่วมหาดใหญ่ปี 2568 เริ่มลดระดับลง ความจริงที่หลงเหลืออยู่กลับรุนแรงกว่ากระแสน้ำ สำหรับ นางส่อลีฮ๊ะ บินโต๊ะหีม หญิงวัย 57 ปี ที่บ้านควน หมู่ 5 ตำบลคูเต่า อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สิ่งที่เธอเรียกว่า “บ้าน” บัดนี้กลายเป็นเพียงโครงสร้างไม้ที่รอวันถล่ม_ใช้อยู่อาศัยไม่ได้แล้ว
ชีวิตบนความพุพังที่ปลายน้ำหาดใหญ่


ในพื้นที่ปลายน้ำที่ผู้คนมักถูกลืม “วะ” (ป้า) ส่อลีฮ๊ะใช้ชีวิตในบ้านไม้ชั้นเดียวหลังเล็กๆ กับลูกลูกชายอีก 3 คน ด้วยรายได้จากการปลอกหัวหอมเพียงวันละ 100 บาท สามีเสียชีวิตไม่หลายปีแล้ว แม้จะขัดสนแต่ที่นี่คือวิมานที่เธอใช้ทำหน้าที่ “แม่” คอยหุงหาอาหารให้ลูกๆ ได้อิ่มท้อง ทว่าวันนี้หน้าที่นั้นกำลังถูกสั่นคลอนด้วยความไม่ปลอดภัยในชีวิต…
“บ้านเราโหะหมดแล้ว อยู่ไม่ได้แล้ว…”
คำว่า “โหะ” ในภาษาไทยถิ่นใต้ที่สะท้อนถึงสภาพความทรุดโทรมจนไม่เหลือชิ้นดี คือความจริงที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า หลังคาที่ชำรุดเสียหายหนักจนกันแดดฝนไม่ได้ ฝาบ้านบางส่วนหลุดลอยไปกับกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก พื้นบ้านที่เคยเป็นที่เอนหลังกลับผุพังจนแทบรับน้ำหนักไม่ได้ ทุกย่างก้าวในบ้านคือความเสี่ยงที่บ้านจะถล่มลงมาทุกเมื่อ…











เมื่อชีวิตต้องแลกด้วยสิ่งของ
ในวันที่น้ำท่วมสูงจนมิดพื้นบ้าน นาทีชีวิตที่ต้องอพยพทางเรือ “วะส่อลีฮ๊ะ” ไม่มีทางเลือก เธอต้องทิ้งทรัพย์สินที่สะสมมาทั้งชีวิตเพื่อเอาชีวิตรอด เครื่องใช้ไฟฟ้าพื้นฐานอย่างพัดลม ตู้เย็นและโทรทัศน์จมอยู่ใต้บาดาล เบาะนอนและเสื้อผ้าบางส่วนถูกกระแสน้ำพัดพาหายไป เหลือเพียงเสื้อผ้าติดกายและลมหายใจที่กลับมามองสภาพบ้านด้วยน้ำตา…
ปัจจุบัน วะส่อลีฮ๊ะและลูกชายต้องลี้ภัยไปอาศัยอยู่ที่ขนำหลังเล็กๆ ใกล้กัน ซึ่งมีสภาพไม่ต่างกันนัก พื้นไม้พุพังและคับแคบเกินกว่าจะเป็นที่อยู่อาศัยในระยะยาว…
ความหวังที่เกินกำลังปลอกหัวหอม
รายได้วันละหนึ่งร้อยบาทอาจเพียงพอสำหรับมื้ออาหารที่ประหยัดที่สุด แต่ไม่มีทางเพียงพอสำหรับการซ่อมแซมบ้าน หรือสร้างบ้านใหม่ให้มั่นคงแข็งแรง วะส่อลีฮ๊ะคือภาพสะท้อนของ “#คนจนชนบทหาดใหญ่” ที่พยายามยืนหยัดด้วยลำแข้งของตนเองจนถึงขีดสุด แต่ด้วยความเสียหายจากภัยธรรมชาติครั้งใหญ่นี้ มันเกินกว่าที่แรงงานของผู้หญิงวัยใกล้เกษียณจะแบกรับไหว…






ขอความเมตตา… คืนบ้านที่ปลอดภัยให้ครอบครัวมะซอลีฮะ ผมจึงขอเป็นสื่อกลางวอนขอความเมตตาจากผู้ใจบุญ องค์กรการกุศล หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้านที่อยู่อาศัย เข้ามาหยิบยื่นความช่วยเหลือเพื่อซ่อมแซมหรือสร้างที่พักอาศัยใหม่ให้แก่นางสอลีฮ๊ะ บินโต๊ะหีม เพื่อให้เธอกลับมาทำหน้าที่ “มะ”(แม่) ในบ้านที่ปลอดภัย ไม่ต้องหวาดระแวงว่าหลังคาจะพังหรือพื้นจะทะลุลงไปในยามค่ำคืน…ร่วมแบ่งปันน้ำใจ_คืนลมหายใจให้คนจนปลายน้ำหาดใหญ่ เพื่อให้คำว่า “บ้าน” กลับมาเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับพวกเขาอีกครั้ง
เผยแพร่ครั้งแรกใน – https://www.facebook.com/share/p/1AnHcDaciC/